Američki vukodlak u Londonu

o filmu

Dva prijatelja iz Amerike koji krstare Britanijom zalutaju u pogrešan deo zemlje i nađu se sami u vresištu. Tada ih napada čudna životinja – jednog ubija, a drugome nanosi povrede.
Dok su tumarali engleskim vresištem, ortaci sa koledža Dejvid (Dejvid Noton) i Džek (Grifin Dan) upadaju u čudan pab sa tajanstvenim vlasnikom koji ih upozorava da ne silaze s puta kada padne mrak. Nehajni prema takvom upozorenju (kao što su inače likovi u svim horor filmovima) momci odlučuju da krenu prečicom... Dejvid se budi u bolnici sa neprijatnom ranom od ugriza na ramenu, a tek preminuli i već raspadnuti Džek mu se ubrzo javlja da mu saopšti tmurne vesti da će, osim ako ne izvrši samoubistvo, Dejvid postati vukodlak čim mesec postane pun. Dejvid ne želi da veruje u tu prikazu, ali svi znaci likantropije su tu: Noći pune laveža i krvavi trag. Iako je priča tanka i humor prenaglašen, u filmu se kriju brojna iznenađenja, najviše zahvaljujući neverovatnim specijalnim efektima Rika Bejkera. Vukodlak, koji izgleda kao simbioza medveda i žderavca, izgleda zastrašujuće stvarno, a s obzirom na fantastičnu premisu, krvoločne scene su neverovatno ubedljive (iako začuđujuće i osvežavajuće retke). Scene sna u bolnici su kreativne, a scene u kojima vukodlak tumara ulicama Londona su naročito dobre. Sve u svemu, ovaj film je originalno ostvarenje puno atmosfere koje uspeva i da vas uplaši i da vas zabavi. Iako ga je većina američkih kritičara loše ocenila nakon premijere, film je ipak uspeo da obezedi svoje mesto u analima američke kinematografije pošto je Bejker osvojio Oskara za neverovatne efekte i konstrukciju čudovišta.